دنبال مطالبی در مورد موضوع "همکاری" می گشتم موضوعی که متاسفانه هم اکنون در جامعه ما مفقود است.که به سایت دانشگاه ایالتی والدوستا تحت عنوان هابhttp://www.valdosta.edu/distance/onlinelifeline/2010social.shtml برخوردم.هاب در واقع به معنی ترمینال و مرکز تجمع و اتصال و انشعاب است.در تکنولوژی های نو این واژه چه در سخت افزارها و چه در نرم افزارها فراوان به کار برده می شود.بنده نیز در مقاله http://roshanayiran.blogfa.com/post-113.aspx از آن استفاده کرده ام.

همکاری موضوعی است که در تمامی شئونات حیات مصداق آنرا به وضوح می شود دید.شاعر می گوید:

ابر و باد و مه و خورشید و فلک در کارند                تا تو نانی به کف آری و به غفلت نخوری

از همکاری بین ملکولهای یک سلول گرفته تا همکاری بین ارگانهای بدن و همکاری بین عناصر حیات در کره زمین و همکاری کرات و کهکشان ها در چیدمان یا مکانیزمی که باعث تداوم حیات است نمونه های بارز موضوع است.در یک حامعه نیز همکاری مردم بایکدیگر از سویی و همکاری مردم و حاکمیت از سوی دیگر لازمه حیات آن جامعه است.

حاکمان و سازمان های اجتمایی به نظر می رسد که تنها یک وظیفه اصلی دارند.آنهم ایجاد جو همکاری در جامعه است.این امر نه یک آوازه گری بلکه به رفتار سازمان یافته همگانی بی شایبه نیاز دارد.و آن موقع است که معجزه همکاری ثمره خود را نشان می دهد.پیش نیاز این کار صداقت حاکمان و به یک چشم دیدن همه مردم است.و خوره آن دیوار کشیدن بین مردم از خودی و نا خودی است.  

اکثر ویژگی های اخلاقی بشر در لبه تیزی قدم بر می دارد، که دو سوی آن نیک و بد است. اگر چوله به راست کند، نشان وارستگی یابد. و با لغزشی به قعر دره قهقرا ساقط شود.در واقع، پل صراط در همین دنیاست.

مثلا تواضع که صفتی پسندیده برای نوع بشر است، در صورتیکه در مقابل جور و ستم یا حق کشی باشد به صفتی نکوهیده و ناشی از ترس تبدیل خواهد شد.این صفت پسندیده بعضا چنان رو در روی صفت نزدیک به خود یعنی بلند نظری و بلند پروازی قرار می گیرد که مردم از ترس متهم شدن به جاه طلبی بی مورد حتی از طرح نظرات بلند پروازانه خود نیز واهمه پیدا می کنند.و این فرایند بعضا باعث عدم شکوفایی استعداد های یک ملت می شود.

خویشتن داری بیش از حد به تنبلی،جسارت بی محابا به بی عقلی، دست گشادگی و بخشش بی اندازه به سفاهت و بالنهایه، اعتماد به نفس که از صفات خداگونگی بشر است در صورتیکه معقول جلوه نکند به خودبزرگ بینی و بلاهت تعبیر خواهد شد.(همانقدر که نداشتن اعتماد به نفس عامل بازدارنده توسعه اجتماعی-اقتصادی است شاید بیشتر از آن خود بزرگ بینی و عدم برآورد صحیح نیروی خودی، خوره آن است.)

پس، واقع نگری و دوری از توهمات بی پایه و محک زدن کنش ها با خرد جمعی لازمه عقل سلیم است.محک زدن واقعی نیروها اولین قدم در راستای رسیدن به توسعه است.

 در یکی از کتابهای دبستانی دوران تحصیل ما داستان عبرت آموزی نقل شده بود.داستان مورچه و جیرجیرک!در این داستان آقا مورچه...ببخشید شاید خانم مورچه شب و روز زحمت می کشید و انبان لانه اش را برای قوت زمستانی پر می کرد.و جیرجیرک همه به فکر خوشگزرانی و دایره دنبکش بود.بالاخره وقت سرمای زمستان می رسد و جیرجیرک سر به هوا که فکر آن روزش نبود درمانده دست نیاز به سوی مورچه دراز می کند.و با برخورد سرد مورچه روبرو شده و سر افکنده وا می ماند.داستان بسیار جالبی بود و چکیده تجربه تاریخ بشر.

می گویند ثروت بشر از دو منبع است.یکی کار ودیگری رانت یا بهره مالکانه (شامل معادن و سایرمزیت های نسبی جغرافیایی - تاریخی)و چون ارزش بخش دوم نیز به کاری که برای استخراج و فراوری آن مصروف می شود بستگی دارد،  ازاینرو می توان گفت ثروت یک ملت تنها نتیجه کار مجسم آن ملت است و بس.

در حقیقت کار بشر نه تنها ایجاد کار مجسم یا ارزش مادی می کند،  بلکه با شکستن دیوار ناتوانی های ذهنی وی ایجاد ارزش معنوی نیز می کند.پس،  بشر جز کارش موجودی حیوانی بیش نیست.وَ أَن لَّيْس لِلانسنِ إِلا مَا سعَى (39)نجم.

از آنجائیکه امروزه شاخص کار و عمل در جوامع مختلف را نرخ اشتغال و درصد بیکاری توام با نرخ بهروری آن جامعه تشکیل می دهد و از سوی دیگر نسبت درآمد ۴۰٪ اقشار پایین جامعه به ۲۰٪ بالای جامعه درجه فقر یا توزیع ثروت در آن جامعه را نشان می دهد،  از اینرو ملت ها علیرغم داشتن هر گرایش و تفکر در پرداختن به این مسایل باید کوشا بوده و وضعیت خود را در بین جوامع مختلف بشری بهبود بخشند.

ثروت یک ملت نه منابع طبیعی،معادن وامکانات حاصله از رانت،بلکه از طرفی کار هدفمند آن ملت و از سویی دیگر وجودانسانهای آراسته به کار آن ملت است.و درجه ارزش گذاری به کار در هر جامعه ای درجه نگهبانی و نگهداری ثروت آن ملت را تشکیل می دهد.نه آنکه هر قدر به کار نزدیکتر کم بهره تر!

شرکت سونی برای نخستین بار از تلویزیون 27 اینچی OLED پرده برداری کرد. در کنفرانس D6 آقای هاوارد استرینگر مدیر عامل شرکت سونی به معرفی تلویزیونی پرداخت که از یک ورق بازی هم نازک تر است. با ضخامت فقط 0.3 میلیمتر ( سه دهم میلیمتر ) و اعلام کرد که این تلویزیون به زودی برای فروش ارایه خواهد شد. تلویزیونی که نشان داده شد انقدر باریک بود که عکس گرفتن از آن مشکل بود بنابراین عکس های واضحی از آن نخواهید دید.

با ورود فناوری OLED به بازار باید به فکر خداحافظی با پلاسما و LCD طی چند سال آینده باشیم. اما شاید خیلی ها هنوز با OLED آشنا نباشند.

OLED چیست؟

این عبارت مخفف : organic light-emitting diode است. و به نوعی LED گفته میشود که به صورت ذاتی و بدون احتیاج به نور پس زمینه از خود نور تولید میکنند. این قابلیت سبب میشود که این فناوری نسبت به LCD و پلاسما برتری داشته باشد و این امکان فراهم باشد که بتوان نمایشگرهایی بسیار نازک تر از قبل ساخت.

کوچک بودن اجزای تشکیل دهنده سبب میشود که بتوان با استفاده از OLED کنتراست های بسیار بهتری ایجاد کرد. برای مثال قرار است که تلویزیون سونی با کننتراست 1000000:1 ارایه شود.

استفاده از OLED ها به همین جا خلاصه نمیشود. ایده های زیادی وجود دارد که در آینده به جای کاغذ دیواری خانه از OLED استفاده خواهیم کرد و یا بر روی لباس و اتومبیل ها نمایشگرهای OLED خواهیم داشت.

اما مشکل بزرگ فعلی OLED گران بودن آن است. به طوری که فرایند تولید سخت و بسیار گران قیمت آن فعلا این فن آوری را در دسترس عموم قرار نداده است. اما بعضی ها پیش بینی میکنند که ظرف 5 سال آینده خیلی از ما ها در خانه خود تلویزیون و نمایشگر OLED خواهیم داشت.

بر گرفته از: http://bijenaghha.blogfa.com/