در 67 سالگي با توجه به اينكه كلي جاها را ديده ام و با كلي اديان و مكاتب آشنا شده ام، چكيده آنها را در يك مدل تحت عنوان"منشور رستگاري" خلاصه نموده ام. و در اين سن و سال معتقدم بني بشر و جوامع بشري به هر دين و مسلكي كه هستند، در صورتيكه به روح اين منشور اعتقاد داشته باشند و به آن عمل بكنند، رستگار خواهند شد. و الا، به قول شاعر: چون نديدند حقيقت، ره افسانه زدند.
بعد اول اين منشور، شفافيت است. يعني همه آحاد ملت در مقابل قانون برابر باشند. و دروغ و ريا در آن جامعه به كمترين حد خود برسد. همان كه جامعه اروپائي عليرغم كلي كدر بودن هاي سيستميك، به آن عمل مي كند.
بعد دوم اين منشور، تقدس آب است. تنها عنصري كه حيات بشر سخت به آن وابسته است. باز همانطوريكه عليرغم فراواني آب در اروپا، آنان در باز چرخاني و استفاده از آب باران عمل مي كنند.
بعد سوم اين منشور، تقدس كار است. ساده تر بگويم حداقل ارزش كار بايد براير با نرخ تورم آن جامعه بوده باشد.
