در مقاله "اول تاكتيك، بعد تكنيك" درج شده به تاريخ  ارديبهشت 1388 ذكر نموديم كه اهميت تاكتيك ها و استراتژي در سامانه يك دكترين، تعيين كننده بوده و از اهميت تكنيك ها بسيار رفيع تر است. اكنون بر آنيم كه اهميت وافر توجه به مكانيزم ها را در مقايسه با فرايندها، را برملا سازيم. ابتدا، بياييد تعريف ما را از اين دو اصطلاح بشنويم. اگر به صورت ساده فرايندها را مراحل يك آشپزي بدانيم، مكانيزم ها فرمول آن آشپزي و نحوه التقاط مواد و عمل آوري وچيدمان و سرو كردن غذا خواهد بود! از اينرو، مسلماً فرمول آشپزي و عمل آوري و چيدمان و سرو كردن غذا بسيار پر اهميت تر از مراحل آشپزي خواهد بود. هر چند كه اين دو مكمل هم بوده و بي نياز از هم نيستند. حال بياييد اين مسئله را در قالب مديريت يك سازمان انطباق بدهيم. مكانيزم ها چه خواهد بود؟ براي تفهيم ساده مسئله، ماشين اداري اين سازمان مفروض را بمانند يك اتومبيل انگاشته و مكانيزم آن را از نحوه ارتباط مكانيكي و ديناميكي شاسي، سيستم آكسل و چرخ ها، موتور، سامانه انتقال حركت، درخت الكتريكي و...در نظر مي گيريم. مسلماً اين مجموعه ها با انتظامي خاص آنچنان درارتباط متقابل عمل مي كنند كه كوچك ترين اختلال در هر يك باعث اختلال در ديگري و در نتيجه اختلال در حركت ماشين خواهد بود. پس حال كه ماشين ساده يك اتومبيل، كوچكتري اختلال مكانيزمي را بر نمي تابد، چگونه مي توان اختلال مكانيزمي يك سازمان را ناديده گرفت؟! هر چند كه اين اختلال در كوتاه مدت خود را نشان نداده و نتيجه آن در بلند مدت مشهود خواهد شد. البته قابل ذكر است كه در نظام هاي جديد، با استفاده از تكنولوژي شبيه سازي اختلالات مكانيزمي را قبل از عملكرد احصاء نموده و اصلاح مي كنند. فرايندها كدامين خواهند بود؟ در همان اتومبيل، فرايندهاي مختلفي را مي شود شناسايي كرد. مثلاً فرايند تبديل انرژي حاصل از سوخت و ساز و تحرق بنزين به انرژي حركتي موتور گرفته، تا فرايند انتقال اين حركت به چرخ ها و غيره. خوب، حالا آيا درصورتيكه كليت مكانيزم ماشين اشكال داشته باشد، و ما بخواهيم به اصلاح فرايندها بپردازيم؛ كاري به صلاح سامانه خواهد بود؟ مسلماً جواب منفي است. زيرا نه تنها سامانه اصلاح نخواهد شد، بلكه در نهادينه كردن اشكالات مكانيزمي نيز عمل شده، باعث لختي و ناكارآمدي بيشتر سامانه خواهد شد.