با توجه به اينكه ، در موضوع توسعه منطقه اي پايدار ، توجه به مزيت هاي نسبي اقتصادي به همراه توجه به مسائل زيستمحيطي ، از اهم مسايل به شمار مي آ يد؛ و در اين راستا موضوع اشتغال بهينه و توزيع جمعيتي مناسب با ظرفيت هاي طبيعي _ جغرافيايي در اولويت مباحث قرار مي گيرد، از اينرو با شناخت دقيق از ظرفيت هاي منطقه اي توسعه و طراحي الگو وشبكه توسعه منطقه اي صنايع كوچك بر وفق آن ، البته با ارتباط ارگانيكي با الگوي توسعه ملي صنايع كوچك كل كشور ،مي توان محوريت توسعه منطقه اي را بر عهده توسعه صنايع كوچك دانست . در اين شيوه توسعه ، به دليل گسترش همگن و موزون صنايع ، نه تنها كمترين تاثير منفي بر محيط زيست، شامل محيط زيست طبيعي و انساني لحاظ خواهد شد ، بلكه بر اثر توزيع متناسب جمعيتي وتقسیم منطقه ای و تخصصی کار اجتماعی ،از تحميل هر گونه هزينه سربار بر پيكر اقتصاد ملي نيز ممانعت خواهد گرديد.
براي پيدا كردن الگوي مناسب به اين منظور ، تنها كافي است از كار گذشتگان خودمان درس بگيريم وآن را به روز رساني بكنيم.نمونه : كاري كه در آذربايجان براي فرش (منطقه هريس) يا براي كوزه و...... انجام شده بود.(مراجعه شود به مقاله سوم همين وبلاگ)
