پدرم مي گفت : ميهماني به خانه كسي در آمد. صاحب خانه پرسيد ميهمان عزيز آش ميل داري يا پلو؟ ميهمان پاسخ داد: صاحب خانه مگر ظرفت يكي است؟!
آيا نبايد اين فكررا ملت ما نيز بكند كه ظرفش يكي نيست؟ و از تمامي ظروفش مي بايست استفاده نمايد؟ مثلا درمورد انرژي، چرا ملت ما اين قدر مسامحه مي كند؟ آيا تا آن جائيكه مخازن خدادادي سوخت هاي فسيلي تمام نشده هيچ فكر ديگري نبايد بکنيم؟
شما را به خدا چرا اينقدر غافل هستيم؟ فكر مي كنيد از ظرفيت توليد برق انرژي بادی(wind energy)، با توجه به وجود چین خوردگی های فراوان كشور، خورشيدی (Solar Energy ) با وجود روزهاي طولاني آفتابي ، ژئوترمال Geothermal (انرژي درون زمين...Geo ) با توجه به آتشفشاني بودن قسمت اعظم چين خوردگي هاي كشور، لايه هاي زمين(Earth's energy )، اختلاف پتانسيل لايه هاي آب درياها (sea water)، جزر و مد(Tide-Energy)، بیوگاز(BIOGAS) و...چقدر استفاده مي كنيم؟ آيا اين كارهايي كه انجام مي دهيم كافي است؟! حال بماند اسفاده از میعانات گازی جهت تولید برق، که در مناطق نفت و گاز سوخته شده و به هدر می رود.
از استفن هاوکینگ پرسیدند:
چه کشف یا پیشرفت علمی را دوست دارید در زمان حیات خود شاهد باشید؟
