به نظر شما گردش كار صحيح در يك جامعه رو به ترقي چگونه بايد باشد؟!
بشر، از بدو پيدايش، به دنبال راهكارهاي مناسبي بوده است. تا هر چه بهتر زندگي اجتماعي خود را سرو سامان بدهد.نگاهي به تاريخ تحول وتطور انديشه مديرت درجوامع مختلف بشري، اين مدعا را به اثبات مي رساند.
از اينرو علم تاريخ را، كه مادرجامعه شناسی است، كشف كرد. ومكانيزم و دينامیزم آنرا دريافت.
با ورود به عرصه انتظامي تحقيق و تفحٌص، به وضوح دريافت كه اجتماع موجود زنده اي است؛ تابع قوانين عملكردي ويژه خود.
از زمان هاي قديم، متفكران مدل ذهني مناسب زندگي بشري را در اذهانشان پرورانيده و ارائه نموده اند. از معروفترين آن ها مي توان به مدينه فاضله utopiaی افلاطون اشاره نمود كه در آن كار به عنوان تفريح انجام مي شد و طبقه متفكر و اليت به عنوان رهبران آن جامعه مفروض، امر هدايت و رهبري را عهده دار بودند. در طول قرن ها و اعصار، حاشيه هاي مختلفي نفياً و يا اثباتاً برآن ها زده شده است.اما هيچ وقت اصل موضوع نفي نگرديده است.
بشر در راه پيدا نمودن اين مدينه فاضله، از هيچ كوششي فرو گذار نكرده است. تفكر دست يابي به مدينه فاضله، خواب و بيداري وي را پر نموده است. اما بر سر نحوه رسيدن به آن (مدل ذهني) هميشه به صورت عيني جنگيده است. ريشه تمامي لشكر كشي ها و جنگ ها و مبارزات بر سر آن بوده وخواهد بود. اما مثل اينكه شاعر ما خوب گفته است:
جنگ هفتاد و دو ملت همه را عذر بنه
چون نديدند حقيقت ره افسانه زدند
ابن خلدون(Ibn Khaldun)بنيان گذار علم جامعه شناسي، عقيده دارد كه هرم قدرت جامعه، هرم طبقاتي است. در گذشت زمان طبقه حاكم فربه شده و طبقات پائين تر ضعيف تر مي شوند. درنتيجه طبقات پائين بر آن ها شوريده و خود بر مسند قدرت تكيه مي زنند. و اين دورو تسلسل ادامه دارد.
اما، به نظر مي رسد دوران انقلاب ها به سر آمده است!!! زيرا شبكه تار عنكبوتي جهان گستر، نه تنها فاصله طبقاتي را به هم ريخته است، بلكه به سرعت جامعيت خود را بر رهبران تحميل مي كند.
در فرايند جديد، جايگاه رهبران(به عنوان تصميم گيران)، اليت(به عنوان تصميم سازان)، مجريان(به عنوان بروكرات ها و تكنوكرات ها)، وعوامل كار(شامل كاركنان وكارگران)در روند كار تعيين و تعويض مي شوند. در نتيجه هر كس خود را با آن انطباق ندهد، از چرخه خارج مي شود. به نظر مي رسد روح ( ديناميزم ) جديدي بر جامعه انسان ها حاكم شده است.
