عادت باعث راحتی انسان در قبول مصایب و سختی هاست، و تمرین و تکرار موضوعات را سهل تر نموده و قدرت یادگیری بشر را تشکیل می دهد. اما در عین حال باعث شرطی شدن انسان و افتادن و اسارت وی در دام شرایط و محیط است.
قدرت بازنگری در عادات و رفتار و تجدید نظر در روش ها، باعث تعالی انسان شده و وی را از افتادن در ورطه شرطی شدن و تسلیم محض بودن در مقابل شرایط رهایی می دهد.پوچی های تفکر و رفتار را زدوده و استحکام شخصیتی را نتیجه می دهد.
درجه پیشرفتگی و عقب ماندگی ملتها از نحوه به روز رسانی و سرعت انتقال تفکر به عمل آنان سنجیده می شود.این فرایند قدرت مانور یک ملت در مقابله با مسایل و مصائب را تشکیل می دهد.دور باطل و اینرسی تفکر، باعث شرطی شدن آحاد آن ملت و اضمحلال ملت می شود.هرچند که مکانیزم طبیعی بر مبنای تز، آنتی تز و سنتز بوده و از داخل هر خاکستری، آتش و از آتش، خاکستر نتیجه می شود؛ اما تفکر و تلاش بشری در این فرایند موثر مفید است.
همه تمرین های زندگی شامل تمرین های دینی، از قبیل نماز و روزه، پیامی برای شرطی نشدن انسان و آزادی وی از دست شرطی شدن هاست.هر چند که باید دقت نمود که خود آن ها تبدیل به عادت و زمینه شرطی شدن نشوند.
