این چه درسی است که در اوایل هزاره سوم، طبیعت به بشر سرمست از پیشرفتهای علمی و تکنولوژیهای نوین، این مدعی همه فن حریف و تکتاز در جهان، می خواهد بدهد؟
فرزانگان قرن نوزده، زمانیکه از آنان پرسیده شد، که بر مبنای ادعای شما حرکت نتیجه تضاد است؛ و موقعیکه تضاد بین کار و سرمایه از میان رفت، دیگر چه حرکتی خواهد بود؟جواب دادند: تازه، آن زمان، تضاد بزرگ بین انسان و طبیعت سر بر خواهد آورد.
آیا زمان آن تضاد بزرگ فرا رسیده است؟این تضاد چگونه به وجود آمده و آیا به مرحله آشتی ناپذیری خود نزدیک شده است؟چاره چیست؟ چرا طبیعت، که مادر حیات است، این گونه به انسان(فرزند خود) خشم گرفته است؟
آقای گورباچف، آخرین رهیر شوروی سابق قبل از فروپاشی، در دو کتاب خود تحت نام"گلاسنوست"(به معنی شفاف نگری وفضای باز سیاسی)و پروستوریکا(به معنی تجدید نظر و تجدید ساختار)، که از خطر جهانی زرادخانه های اتمی و شیمیایی و بیولوژیکی حرف می زند، می گوید: بشر به مرحله ای حساس و خطرناک قدم گذاشته است، که در صورت عدم بازنگری، انهدام حیاتش حتمی است! یعنی چه؟چرا حرفهای این بزرگ مرد تاریخ، که از تجربه تلخ فاجعه انفجار نیروگاه اتمی چرنوبیل حکایت های عینی داشت، به فراموشی سپرده شد؟
در انفجار نیروگاه اتمی چرنوبیل، غربیها کاملا بُر گرفتند که شرقیها عرضه اداره تاسیسات اتمی را ندارند.اکنون که انفجار نیروگاه اتمی ژاپن، در یکی از پیشرفته ترین کشور غربی اتفاق افتاده است.حال چه می گویند؟آیا این اتفاق نشان دهنده این نیست که فاجعه، شرق و غرب نمی شناسد. و باید بشریت به طور جدی در موضوع تامل نموده و به یک تجدید نظر کلی تن دهد؟
آقای ویل دورانت، خالق اثر تاریخ تمدن، در مقدمه این اثر می گوید:تمدن فعالیت بشر در بین دو یخبندان را گویند.آیا ما قبل از یخبندان آتی خود گور خود را کنده ایم؟
به نظر می رسد، تنها چاره کار، ملاطفت با طبیعت و تجدید نظر جدی در برنامه هایی است؛که با طبیعت همخوانی ندارند.بیایید این مسابقه مصرف گرایی بیهوده را یکجایی خاتمه دهیم. تله ای که غرب سر راه بشریت کار گذاشته است! و البته در عصر اطلاعات به نظر می رسد کوس رسوایی آن (جریانات وال استریت)به گوش جامعه ی خودشان نیز رسیده است!
