درازل ، آنچه که در ناصیه ام ذات نوشت

                                  خواهد آن شد ،که  چون  آن سان نوشت

دیده ام شست به نورش،دلم آگاه نوشت

                                  انس خود داد مرا ، ثروتم  آن سان نوشت

من کیم؟ اوست، که ازپایه فرح زاد نوشت

                                  نامم انسان نهاد ،  نامه  بدینسان  نوشت

                                                                            شعر از نگارنده

توضیح اینکه:منظور از سرشت فرح زادی انسان ، درک شادمانی او است.به سخنی تنها موجود که می تواند بخندد، انسان است.