پدرم می گفت یک روز پادشاه دانایی خواست موضوع مهمی را با رعیت در میان بگذارد.به وزیر گفت: جار بکشند که پادشاه به هر کس که بتواند یک انبار نمک او را بخورد جایزه نفیسی خواهد داد.چنین کردند.بسیار کسان حریص این موضوع شده و آمدند.لوطی هاش یک مشت بیشتر توان خوردن نیافتند.پیری دانا نیز آمد.انگشت خیس کرده به نمک زد و چشید.درحال به وزیر گفت بروید و به پادشاه بگویید من یک انبار نمک وی را خوردم.وزیر بر افروخته شد و وی را تشر زد.اما در نهایت به اصرار پیر موضوع را پیش پادشاه برد.پادشاه پیرمرد را پذیرفت.آنگاه از وی پرسید این چه ادعایی است که تو می کنی؟ پیرمرد جواب داد: قربانت گردم فرقی نکند چه یک انبار نمک ترا خورده باشم و چه انگشتی از نمکت را چشیده باشم! پادشاه به درایت وی صله داد و خلق الله نیز فهمیدند که چگونه باشد.

منظور بنده از درج این مطلب نشان دادن این موضوع است که پس از بر طرف کردن حوایج اولیه بشر (شامل مسکن / سد جوع / پوشاک و سایر نیازهای اولیه) سیری یک ذهنیت است. و حد آنرا شخص خود با توجه به درجه فهم و درکش تعیین می کند.روانشناسان می گویند همه اعمال انسان برای تکمیل ذهنیت وی از عالم است.و مثل بسیاری دیگر از عوامل در اینجا نیز حد مطلوب تعیین کننده است.شاید گذشتن از حد مطلوب نه تنها به سیری نینجامد بلکه به تشنگی مفرط نیز بیانجامد.سعدی گوید:

چشم تنگ مرد دنیا گیر را                     یا قناعت پر کند یا خاک گور

به هم خوردن اعتدال این موضوع در جامعه افراط و تفریطی را باعث می گردد که هر یک به نوبه خود خوره جامعه است.

همانگونه که سن انسان شامل سه کاراکتر است:

۱- سن شناسنامه ای.که از روی شناسنامه و سال و ماه و روز تولد شخص معین می شود.این کاراکتر در همه انسانها مشترک است.

۲- سن بیولوژیکی.که به ژنتیک و شرایط زیست شخص بر می گردد.به عنوان نمونه معمولا روستائیانی که سخت کار کرده اند از سن خود پیرتر نشان می دهند.یا بعضی اشخاص زودتر از بعضی دیگر فرتوت تر می شوند و برعکس.

۳- سن روانشناختی.که به ذهنیت شخص از هستی بر می گردد.مثلا اکثر دانشمندان احساس بچه ها را دارند. و سبک بال هستند.جهانبینی شخص در تعیین این سن بسیار موثر است.

پر شدن و سیری نیز شامل سه کاراکتر زیر است:

۱- سیری فیریکی. که به مقدار نیاز فیریک شخص بستگی دارد.این نیز از تلرانس خاص خود تبعیت می کند.چونانکه بازتاب احساس سیری درست پس از خوردن حاصل نگردیده و معمولا زمانی در این بین هست که شخص بدون توجه به آن به خوردن ادامه می دهد. پرخوری حاصل این مقوله است.البته به کیفیت خوراک نیز بستگی دارد.

۲- سیری بیولوژیکی.که به ساختار ژنتیکی و بیولوژیکی شخص ارتباط پیدا می کند.به عنوان مثال بعضی اشخاص کم غدا هستند و بعضی پر غذا(بدون توجه به لاغری یا چاقی آنها).

۳- سیری روانشناختی.واما این مقوله بسیار حائز اهمیت است.چرا که مستقیما به ذهنیت شخص و درجه تکاملی وی بر می گردد.خیام گوید:

دل گفت مرا علم لدنی هوس است      تعلیمم  ده   چونکه   ترا   دسترس   است

گفتم الف  گفت   دگر   هیچ  مگوی      در خانه اگر کس است یک حرف بس است

جاه و مقام و ثروت اندوزی و سایر خصایص افزون طلبی انسان در صورتیکه در خدمت عموم و بشریت بوده باشد خود باعث اعتلای شخص و جامعه است و در صورتیکه به دوایر کوچکتر محدود شود به خصیصه اضمحلال و افتادن به ورطه وحوشت و بدبختی و تنگ نظری منجر خواهد شد.