اندیشه و کار مولانا همه و همه شاهکار است. اما به نظر بنده شعر "دید موسی یک شبانی را به راه ..."وی شاهکار شاهکارهایش است.

من نمی دانم هنوز شاعر شده ام یا نه ، وآیا مقید به اصول شعر یعنی عروض و قافیه و ردیف می توانم باشم یانه؟ در جائیکه مولانا از آن با گفتن"این مفتعلن مفتعلن مفتعلن" کشت مرا!گلایه می کند.

اما آنچه می دانم، این دو مطلب ذیل است: یکم،شعر آن سخن نغز را گویند که از دل خواسته و بر دل نشیند. دوم، من ادعا ی شاعری ندارم. اگر چیزی سروده ام آنرا با کمی مسامحه به حساب سخن نغز بیاورند ولا غیر.

بایکی از دوستان عزیز( آقای مهندس ختمی ماب) که آن موقع مدیرعامل شرکت کشت وصنعت مغان بود، زمستان سال 1379در فرودگاه تبریز همسفر شدیم.هواپیما تاخیر داشت.اجبارا فرصت مصاحبتی فراهم آمد.آن موقع فشار کاری بیش از ظرفیت برای بنده سوپاپ مغزم را باز کرده و گویا چیزهایی را مثل شعر لقلقه زبانی می کردم. ایشان تا این را شنید از بنده خواست که اگر می توانم شعر مولانا را به آذری برگردانم. سفارش ازغیب بود، همان جا این نظیره آمد. ایشان از نقد شدن سفارشش بسیار متعجب شد. گویا روال کار اینچنین است ودست کسی نیست.

دوستان بسیاری تقاضای درج آن در این وبلاگ نموده اند.با تعذر از صاحبظران که نقص فنی را به ما ببخشایند و به حرمت دوستان تقاضامند، آن را می آورم. البته به حرمت دوستان فارس زبان دوباره نظیره خود را به فارسی در آورده ام. تا چه قبول افتد و چه در نظر آید.

گوی گورولدوردی   بولوتلاردان    شاخیردی ایلدیریم

(آسمان غریدو شمشیرش بچرخانید بالای سرش)

گون توتولموش          قاپ قارا          سال سیلدیریم

(آفتابش رخ کشید و سر فرو بردش درون  دامنش) 

یاز گلیپ  هریان چیچک      یاشیل گیینمیشدور  یاماج

(جون بهاران آمده ، پوشیده دشت سبزینه اش)

های سالیپ گویلر بولوتلاردان کی داغ آلموش خاراج!

(چون بداده است ابر باج، تیشتر بغریده سرش) 

هر یره یاغمیش یاغیش   هر یاندا سل سو آتلانوپ

(هر کجا باریده باران    هرکجا نهری روان)

یملیوپ هاردا قویون    یاتموشجا قویروق قاتلایوپ    

(تا چریده گوسفند  فرقش به زیر دم نهان)

 بیر قیامتدور     هامی سسیز صداسیز     خیم چکیب

(این چه غوغایی است؟ دم فرو بسته همه)

هم قویونلار گیزلییپ باش هم چوپان کئورکون چکیپ

(گوسفندان بی صدا   چوپان فرو بسته همه)

دینلیین حال چوپاندان          گئور  نجه            احوالیدور؟

(بشنوید از حال چوپان درچه احوالیست او ؟)

سئویلیون بولسون هامی   چوخلارجا یاخشی حالئیدور

(بشنوید از حال او     سامانه احوالیست او)

تکلیوپ ئوز اللاهین                راز و نیازین ائیلموش

(خلوتی کرده خدا را        نا کند راز و نیاز )

سعی اِدیپ سالسون اونی راضی نیازین ائیلموش

(هر چه راضی می کند ربش، برآورده نیاز )

یوز توتوپ عرشه                     دییردی سئوزلرین

(روی بر بالا نهاده  او همی گفت ای اله)

الله الله سَسلیوپ    دُئوندردی دُئولموش گئوزلرین

(سینه شرحان غرابت   رازهایش با اله )

ئوزدیلیجه سئویلیوردی اللها         سن هارداسان؟

(با زبان ساده نیک  می گفتش ثنا)

گل غولامون من اَئولوم  هَر یرده سَن هر یانداسان

(یک ثنایی ساده   لیک از طیب فنا)

گل تیکیم چاروقلارون  همده سَنی تیمار اِئدیم

(او همی گفت چارقت دوزم   کنم شانه سرت)

اَل ایاقیندا یوووم           غمدن سَنی آزاد اِئدیم

(دست و پایت را بشویم     تا که بردارم غمت)

گل اُپوم من اَللریندن        جان سَنه قوربان اِئدیم

(هر دو دستت را ببوسم ای فدایت هستیم ) 

هر نه واریمده  سنه  گل بیر اُوغوش توپراق اِئدیم

(مشت خاکم  پای تو   ای خالق هر هستیم)

ساشلارون ایسلانسا   بُئورکوم سَنه قوربان اِئدیم

(طره گرخیست شود؟ یا رب کلاهم بخشمت)

یاتماقا یر ایسته سَن   کئورکوم سَنه یورقان اِئدیم

(استراحت گر کنی ؟  این پوستینم بخشمت)

چیرپینوپ سینه دَه قلبی      اِله بیر کی اوچاجاق

(می تپد در سینه قلبش تا بدرد سینه را )

سیندیروپ چَرچووانی  حیرصیلن اُوردان قاچاجاق

(حرص در رفتن،  ز بند سینه سیمینه را )

سُئوزلری موسی اِشیتدی آللهون پیغمبری

(تا سخن موسی شنید ،    پیغمبر رب الرحیم  )

بیرندا وردی دایان کیم لن دییرسَن بونلاری؟

( گفت خاموش ،    با که   این گویی؟  سخیف!)

اُ دِدی ئُوز آللهیملن         کی یاراتدی بیزلَری

(گفت چوپان با خدایم،که اوست مارا آفرید )

بو جَهانی هم سَنی همدَه مَنی  هَم دوزلَری

(کاین جهان بر حقش   با حق نیکان آفرید )

کسّسون بَسدوردِدی موسی ئورکدن آغلادی

(کم سخن گو گفت پیغمبربر اوآشفت چست)

خلوتون پُئوزدور پیمبر           اُ جوانی داغلادی

(خلوت چوپان شکست و آن جوان آزرد خست)

کئوفرودور آرتیق دانیشما آز قالوپ یِر تیترسین!

(گفت کفراست این سخن ترسم بلرز اند زمین) 

پاتلایوپ عَرش اِلاهی قورخورام گُوی تیترسین!

(هم  بلرزاند  سما  هم  عرش  ریزاند     زمین)

آسماندان شیها گلدی  سودانی حق باغلادی

(آسمان غرید  و حق   یسودا ببست)

شیهانون ضربینده موسی نین دیلیده باغلادی

(آنچنان غرش که  موسی دم بببست)

سن نه بولدون    ائورتانون وَصلون صَنم؟

(تو چه دانی وصل یارم ای صنم؟)

بنده نین وصلونده    مَن اُ              اُ مَنم!

( آن زمان  من او و   اورا هم منم)

بوقوناقلیق مَحرمیدور                غِیردَن چاغرولماموش

(این ضیافت اندرونی بود  و کس مهمان نکرد)

چاغرولان مجلوسده سَرسَن گِتمه سَن چاغرولماموش

(لاجرم درصدر بنشینی، چوکس مهمان بکرد)

اتصال مسقیمده        غِیره یوخدور یِر بولون

( جای کس خلوت نباشد، نیک این سرم بدان)

عاشق و معشوق دا مشّاطنی نِیلر گولوم؟!

(عاشق ومعشوق را ، کس آشنا  ننمود هان!)

مشّاطه = در قدیم زنان آرایشگر که پا به سن می گذاشتند به امر خیر مشاوره در ازدواج گمارده می شدند.همان Matchmakerکه در غرب بود. 

 تیشتر= الهه باران.منظور از غریدن الهه باران بر سر ابر استعاره ای است که برای باج گیری کوه که باعث بارش شده است آمده است.وسروصدای آسمان ها تشبیهی است به آن غرش.