سير در زمان، استعداد و بالندگي نوع بشر، و دشمن آن (اينرسي شيفتگي)
فعتبروا يا اولي الالباب.
گياهان اكثراً ساكنند. مقدّر است كه آنان تنها در محيط تعريف شده يِ خود رشد يافته و پاي در خاك نظاره گر باشند! البته چرخه يِ حياتي آنان طوري تنظيم شده است، كه در مرحله اي ازحياتشان براي حصول شناخت از محيط اطراف، عناصر تداوم حياتيشان(دانه و تخم يا هر عنصر زايشي ديگر بمانند ريزوم) به پرواز درآيد؛ تا بارور شود. اين چرخه نيز به نوبه خود بسيار پيچيده است. مثلاً دانه درخت "اُرس" كه در ارتفاعات البرز و زاگرس مي رويد، براي اينكه بتواند پوسته يِ محافظ سخت خود را شكسته و بارور گردد، بايد توسط پرندگان خورده شده و در اثر تاثير شيره يِ معده و روده يِ پرنده پوسته آماده شكستن گردد. سپس به همرا هِ فضولات آلي آنان در محيط مناسب قرار گيرد.
اكثر حيوانات عليرغم اينكه متحركند، توان وامكان سير در انفاق و انفس را ندارند. بيشتر آنان مخيّر به حركت در عرض و طول مشخصي بوده و اگر در ارتفاع نيز حركت بكنند، ارتفاع يا عمق تعيين شده يِ محدودي است.
ماهي ها و جانوران دريايي نيز در محيط خاص خود اختيار حركت دارند. هر چند بعضي از آنان مثل پرندگان ييلاق و قشلاق نيز مي كنند.
به نظر مي رسد پرندگان آزاد تر از ساير جانداران حيطه عمل دارند.
عليرغم تفاوت هايي كه در تواناييهاي موجودات در برخورد و انطباق خود با شرايط طبيعي وجود دارد، آنان همگي تابع طبيعت هستند. و هنر آنها اكثراْ در توانایی انطباق خود با شرايط است.
اما انسان چطور؟!
رسد آدمي به جايي، كه بجز خدا نبيند!
ظاهراً اين موجود خاكي پر ندارد، و فاقد قدرت ساير موجودات در رقابتي ساده با آنان است. اما ترفند و حيله اي دارد كه همه يِ موجودات را مي ترساند. ترفندي ناشي از تفكر! گويا همين تفكر، وي را به توانايي مي رساند كه سريع تر از هر پرنده ای بپرد. به اعماقي كه هيچ جنبنده اي راه ندارد، سربكشد. و اندرون ذره را نيز واكاوي كند.
مي شود گفت تنها قدرت تفكر بشر مي تواند همسو با زمان سير بكند. در آنِ واحد فاصله هاي زماني و مكاني را طي نموده و در عالم با سرعتي وصف ناپذير تطور بكند. از منهاي بينهايت تا بعلاوه يِ بينهايت و از ذره تا زرع!
تازه اينهمه، اول كار است. او به همه اين وسايل براي سير در زمان و شناخت مكانيسم و ديناميزم زماني نياز دارد. اگر غير از اين باشد، در راه مانده و شيفته يِ راه خواهد شد! بلاي بزرگي كه همانند خود شيفتگي، بزرگترين دشمن وي است!
او حق شيفتگي ندارد. و بايد بي مهابا بتازد تا به سرمنزل مقصود، يعني ادراك قانونمندي مجموعه خود و زمان برسد. زيرا بدون درك مجموعه، درك خود نيز ميسر نخواهد بود!
به یاد داشته باشیم که:
- فقط یک بار زندگی می کنیم!
- عمر چون برف است و آفتاب تموز!
- تخریب با ماست. و سازندگی با طبیعت!
- هر قدر بیشتر بدانیم، فهم و درکمان نسبت به نادانستنیهای خود بیشتر می شود!
- ما فقط مکلف به اطاعت هستیم. اطاعت از قوانین طبیعت در راستای ادراک قانونمندی کلی آن!
- فقط خوشی است که باعث انبساط ذهن می شود. بشر حق ندارد مغموم باشد. آری دنیا وسیع است!
- هر موجودی که به ما می رسد، در ازل با ما عجین بوده است. و قدرش را باید دانست!
- نظم، دانستن قانونمندی بی نظمی هاست!
منبع:yankodesign
منبع:.yankodesign
